Hoe specialisme structuur werd

Eind 2025 vierden we het 40-jarig bestaan van Liemar. Een mijlpaal waar we natuurlijk trots op zijn en die we niet stilletjes voorbij laten gaan. Daarom blikken we de komende maanden in een serie artikelen terug op de groei en ontwikkeling van ons mooie bedrijf. In dit tweede artikel kijken we naar het tweede decennium, waarin Liemar het fundament voor succes legde.

In het vorige artikel zagen we hoe Liemar zijn richting vond in de staalbouw. De keuze was gemaakt: geen brede softwareleverancier, maar een specialist in een projectmatige sector. Het tweede decennium stond in het teken van de uitwerking daarvan. Hoe vertaal je een overtuiging naar een systeem dat dagelijks houvast biedt? Hoe zorg je dat specialisme geen belofte blijft, maar een werkbare werkelijkheid wordt?

De jaren elf tot en met twintig was de periode waarin Liemar een krachtige basis bouwde. Met nieuwe mensen, duidelijke keuzes en een steeds hechtere band met de praktijk.

Een nieuwe bouwsteen

In het tweede decennium startte Barry van den Reek bij Liemar. Dat begon met een afstudeerstage in 1999. Wie had kunnen denken dat het een carrière van (tot nu toe) 27 jaar tot gevolg zou hebben? En hoe belangrijk zijn visie voor het bedrijf zou worden?

De afstudeeropdracht van Barry draaide om planning. Een onderwerp dat in staalbouwbedrijven bepalend is voor de dagelijkse dynamiek. Want wie werkt met projecten, wisselende capaciteiten en krappe deadlines, weet hoe snel overzicht kan verdwijnen.

Barry koos ervoor om niet alleen te analyseren, maar vooral te luisteren. Hij bezocht staalbouwers door het hele land met één vraag: hoe plannen jullie? Uit die gesprekken ontstond de eerste planningsmodule. Geen theoretisch model, maar een vertaling van wat er in de praktijk werkelijk nodig bleek. Die module vormt nog altijd een stabiele basis onder het huidige systeem.

Van generiek naar branchegericht

Hoewel in het eerste decennium de keuze gemaakt was om specialist te worden in de projectmatige sector, werkte Liemar in deze jaren nog aan oplossingen voor meerdere branches. Maar telkens bleek hetzelfde: de aansluiting was nooit volledig. Het systeem werkte, maar raakte niet volledig de kern van het proces.

Jan van Hapert liet een onderzoek naar de staalbouwmarkt uitvoeren door de TU/e. Zij onderzochten de grootte van de markt, welk aanbod er op het gebied van software al was en waar de behoeften lagen. Uit het rapport bleek wat Jan al vermoedde: in de staalbouwbranche lag een kans voor Liemar. Er was nog geen allesomvattende brancheoplossing. Een pakket dat staalbouwers ondersteunde van calculatie en offerte, via uitvoering op de werkvloer tot en met facturatie. Liemar nam de beslissing om te gaan investeren in de ontwikkeling van software in eigen huis.

Door zich uitsluitend te richten op staalbouw, ontstond een betere match met gebruikers. Niet alleen technisch, maar ook inhoudelijk. Het pakket begon de dynamiek van de branche te weerspiegelen.

In deze periode verwelkomde Liemar nieuwe staalbouwbedrijven die vandaag de dag nog steeds klant zijn. Zij maakten de eerste versies mee, groeiden mee met het systeem en bleven investeren in verdere professionalisering. Dat langdurige partnerschap is misschien wel de meest tastbare bevestiging van de koers die toen werd gekozen.

Structuur in een dynamische wereld

In het tweede decennium werd duidelijk dat grip in staalbouw niet alleen zit in registratie, maar vooral in structuur. Projecten bestaan uit talloze deelactiviteiten. Als alles tegelijk aandacht vraagt, ontstaat onrust. Door werkzaamheden op te knippen, logisch te ordenen en consequent af te handelen, vind je de rust in de uitvoering weer terug.

Planning werd daarmee meer dan een functionaliteit. Het werd een manier van werken. Niet door flexibiliteit uit te sluiten, maar juist door haar mogelijk te maken binnen duidelijke kaders. In die ontwikkeling ontstond een ander belangrijk inzicht: verandering vraagt meer dan alleen software, het vraagt gedragsverandering. Met Liemar werken betekent dan ook dat staalbouwers bereid moeten zijn om anders naar het eigen proces te kijken.

Leren van klanten

In de jaren die volgden werd het systeem steeds verder ontwikkeld op basis van praktijkervaring. Iedere staalbouwer werkt net een beetje anders, iedere organisatie heeft eigen accenten. Toch werd niet elke wens automatisch vertaald naar nieuwe functionaliteit. Een terugkerende vraag was: waarom doe je het zo?

Als een wens breder leefde en aansloot bij Liemars visie op projectmatig werken, werd het meegenomen in de ontwikkeling. Daarbij werd ook regelmatig kritisch naar bestaande modules gekeken. Kon er iets opgeschoond worden? Hoe houden we het pakket helder?

Inzicht zichtbaar maken

In deze periode kregen ook dashboards en overzichten een belangrijkere rol. Een voorbeeld daarvan is het projectkosten-dashboard: een scherm waarin projectkosten, algemene kosten en uren samenkomen. Dat is niet het eenvoudigste scherm in het pakket, maar wie het kan lezen, heeft inzicht. En inzicht is nog altijd de basis van grip.

Volgende keer…

In het volgende artikel blikken we terug op het derde decennium van Liemar, een memorabele Staalbouwdag en het allereerste Liemar-biertje!